RSS  

بردار دروازه باني خبر: چارچوب عملياتي آفند و پدافند خبري

واكاوي ديدگاه هاي رهبر معظم انقلاب[1]

ديروز به مناسبت روز خبرنگار به فرهنگسراي رسانه دعوت شدم تا در مورد مطالبان رهبري از اصحاب رسانه سخنراني نمايم. جلسه خوبي بود و خبرنگاران طيفهاي مختلف هم حضور داشتند.دقايق پايان برنامه به پرسش و پاسخ اختصاص يافت كه عده اي از خبرنگاران در خصوص عملكرد ايرنا سوالاتي داشتند كه فكر مي كنم پاسخهاي خوبي را به اين دوستان ارائه كردم.متن كامل سخنراني ديروز را در ادامه مطلب ملاحظه فرماييد:

امروزه در هر محفل مردمي،  كوچه و خيابان، خانه و محل كار، مسائل اقتصادي و بحث معيشت است. حذف يارانه‌ها، طرح تحول اقتصادي، سهميه‌بندي سوخت و اظهارات اميدبخش و گلايه‌هاي خودماني و بعضاً نقدهاي تند.

 اين روند اگر چه از نظر برخي بر آيند مشكلات عمومي و تا حدودي ناخوشايند است لكن از نگاهي ديگر طرح موضوع مشكلات جامعه و مسائل مبتلا به مردم به نسبت دوره‌اي كه مباحث حاشيه‌اي سياسي، منافع حزبي و گروهي فضاي جامعه را پر كرده و مطالبات مردمي به فراموشي سپرده شده بود، فضايي مثبت و خوشايند به حساب مي‌آيد. چنانچه در آن دوره رهبر معظم انقلاب بارها فرمان مبارزه با فقر، فساد و تبعيض را صادر فرمودند تا مسير حركت كشور را در جهت صحيح و لازم هدايت كنند اما جنجال‌هاي سياسي با نطق‌هاي انحرافي و نامه‌پراكني‌هاي متعدد عليه اركان و نهادهاي نظام‌ اجازه نمي‌داند تا مجلس و دولت به مسائل اساسي كشور توجه نمايند. اين اتفاق هرگز رخ نداد تا اينكه ملت ايران با عدم اقبال به غوغا سالاران رويكرد به شعارهاي انقلاب و گفتمان عدالت و خدمتگذاري را برگزيد؛ اما از همان ابتداي شروع به كار دولت اصولگرا، سنگ‌اندازي و تخريب كه تحت عنوان نقد و انتقاد صورت مي‌گرفت، آغازيدن گرفت.

روند تخريب دولت و جوسازي‌ها به اندازه‌اي پررنگ و پرشتاب به جلو مي‌رفت كه از ماههاي ابتدايي دولت نهم، رهبر معظم انقلاب نسبت به آن هشدار دادند و فرمودند: «من تعجب مي‌كنم كساني كه ده سال سكوت كردند اينك پا به زمين مي‌كوبند كه چرا اينطور شد چرا آن طور شد.»

بي‌مهري و بي‌انصافي در نقدها بارها معظم له را بر آن داشت تا نسبت به نقد غيرمنصفانه هشدار دهند؛ اما گوش‌‌هايي كه بدهكار نبودند از آغاز فعاليت زودهنگام انتخاباتي توسط يك جناح خاص بهره‌برداري كرده و دور تازه‌اي از انتقادات را متوجه دولت و حتي نظام سياسي ساختند. آغاز اين روند كه با ميدان‌داري برخي خودي‌ها دامن زده مي‌شد نگراني تازه‌اي ايجاد نمود كه مجدداً مقام معظم رهبري در خطبه‌هاي نماز جمعه تهران در ماه مبارك رمضان از آن به عنوان رواج اخلاق بي‌انصافي در كشور ياد كردند و نسبت به آن گلايه نمودند. اوج‌گيري انتقادات مخرب و دور از انصاف برخي از شخصيت‌ها و گروه‌هاي سياسي تحت عنوان فعاليت‌هاي انتخاباتي سبب شد تا معظم له در جمع دانش‌آموزان و دانشجويان آغاز فعاليت‌هاي انتخاباتي را خلاف مصالح ملي كشور توصيف فرموده و خواستار تعديل اين وضعيت شدند.

اگرچه برخي از شخصيت‌ها و گروه‌هاي سياسي اقداماتي را جهت فروكش نمودن فضاي انتخاباتي به انجام دادند لكن فرمان آتش توپخانه عليه دولت همچنان از محافلي كه در آن گفته مي شد حتي يك نقطه مثبت در كارنامه دولت نهم وجود ندارد، ‌صادر مي‌شد. زير سؤال بردن كاركرد نظام اسلامي، روند پرشدت تخريب دولت، ارسال چراغ سبز به دشمنان، دامن زدن بر اختلافات داخلي، كند كردن حركت دولت و مجلس اصولگرا در خدمت‌رساني،‌آلوده سازي فضاي سياسي كشور، ايجاد شكاف و انشقاق در جامعه اصولگرايي و ... همه اينها و دلايلي ديگر كه از نگاه هوشمندانه مقام معظم رهبري مغفول نمانده، سبب شد تا معظم له در ديدار با دست اندركاران حج هشدار شديداللحني عليه منتقدين افراطي دولت صادر فرموده و از آن به عنوان «‌بي‌بندوباري در اظهار نظر عليه دولت» ياد كنند كه از منظر ايشان عقوبت الهي را در پيش خواهد داشت.

به نظر مي‌رسد رهنمود اخير مقام معظم رهبري در پرهیز از نقد مخرب عليه دولت و نظام ، براي همه نيروهاي دلسوز و وفادار به انقلاب و اسلام فصل الخطابي باشد تا مانع ايجاد بسترها و شرايط جهت ادامه تلاش عناصر غيرخودي و محافل و گروه‌هاي همسو با بيگانگان شوند. ضمن آن كه خواص جامعه و دستگاه‌هاي نظارتي و امنيتي نيز در اين خصوص مسئوليت دارند كه كوتاهي آنها پس از اتمام حجت رهبر معظم انقلاب توجيهي ندارد.

ملت بيدار ايران اسلامي، حنجره‌ها، زبان‌ها و قلم‌هاي هرزه و بي‌بندو باري كه در اظهارنظر عليه دولت مايل به رعايت مصالح نظام اسلامي نباشند و قصد اصلاح فساد گفتاري در جامعه را نداشته باشند را به فرموده رهبرشان مستوجب عذاب خدا و قهر مردم دانسته و عملاً در انتخابات آينده با رأي خود طرد خواهند نمود.

انتقاد اخير رهبر معظم انقلاب از فضاي مطبوعاتي و تبليغات سياسي کشور را بايد هشدار ايشان نسبت به آثار و پيامدهاي منفي زبان و گفتار ناروا دانست. عبارت «‌بي‌بندوباري در گفتار» بايد مورد توجه دقيق قرار گرفته و نسبت به رفع آن اقدام نمود.

يکي از ويژگي‌هاي مهم رهبران بزرگ گفتمان‌سازي است؛ خلاصه کردن جريانات سياسي، اجتماعي و فرهنگي جوامع در قالب واژه‌هايي نسبتاً دقيق و گويا و پذيرش و بکارگيري اين اصطلاحات از سوي خواص و عوام جامعه تا تبديل شدن آنها به يک گفتمان، نيازمندن تبحّر و دقت نظري است که تنها دانشمندان و فرزانگان بر آن توانايي دارند. در اين ميان رهبر معظم انقلاب اسلامي در طول دوران پربرکت زعامت خويش نشان داده‌اند که در توليد «واژگان گفتماني» همواره مبتکر و پيشتاز بوده‌اند و هوشمندانه عباراتي را وضع کرده‌اند که ضمن پذيرش و کاربرد آنها از سوي انديشمندان و عموم مردم در جامعه ايران، آثار و نتايج مثبتي را هم به همراه داشته‌ است. وضع واژگاني نظير «مردم‌سالاري ديني»، «جنبش نرم‌افزاري»،‌ «توليد علم»، «ناتوي فرهنگي»، «پيشرفت و عدالت توأمان» و ... تنها بخشي از واژگاني است که رهبر فرزانه انقلاب با ايجاد آنها به خوبي توجه و دقت صاحبنظران را نسبت به مسائل پيرامون اين عبارات برانگيخته‌اند. به عنوان نمونه اصطلاح «جنبش نرم‌افزاري و توليد علم» امروزه از حد يک اصطلاح و عبارت انتزاعي خارج شده و جريانات علمي مهمي را در کشور و در حوزه‌هاي مختلف به وجود آورده است.
اين رويکرد و توجه دقيق معظم له به گفتمان‌سازي نشان دهنده توجه ايشان به اهميت زبان و گفتار و نقش آن در ايجاد تحولات سياسي، اجتماعي و فرهنگي است. از همين رو ايشان مي‌فرمايند: «ترويج و اشاعه فرهنگ و زبان و ديگر تلاش‌هاي فرهنگي در عرصه بين‌المللي، امروزه امانتي الهي بر دوش ما و وظيفه درنگ‌ناپذيري بر عهده ما است.» (28/10/1373)
در همين راستا انتقاد اخير رهبر معظم انقلاب از فضاي مطبوعاتي و تبليغات سياسي کشور را بايد هشدار ايشان نسبت به آثار و پيامدهاي منفي زبان و گفتار ناروا دانست. ايشان به صراحت مي‌فرمايند: «در اين فضاي بي‌بندوباري در حرف زدن، در اظهارات عليه دولت، عليه کي به خاطر اغراض، اينها چيزهائي نيست که خداي متعال از اينها به آساني بگذرد.»(16/8/87)
عبارت «‌بي‌بندوباري در گفتار» بايد مورد توجه دقيق قرار گرفته و نسبت به رفع آن اقدام نمود چرا که اين عبارت به بن‌مايه و اساس يک گفتمان که زبان و گفتار باشد اشاره دارد و چنانچه بن‌مايه و اساس متکي به بي‌بندوباري و فساد باشد اولاً گفتمان‌هاي سازنده در معرض فساد قرار گرفته و ثانياً راه جهت شکل‌گيري و تولد گفتمان‌هاي جديد و البته سازنده مسدود خواهد شد. اين مسئله از نقش و اهميت زبان در فرهنگ بر مي‌خيزد که توجه به آثار و پيامدهاي بي‌بندوباري در زبان و گفتار اين نقش را روشن مي‌کند:

1- پيوند زبان با فرهنگ و هويت: زبان يکي از مهمترين عوامل هويت‌ساز هر فرد، گروه يا جامعه است که سبب تمايز افراد و جوامع از يکديگر مي‌شود. از آنجا که معاني و مفاهيم در قالب زبان شکل‌مي‌گيرند و اين شکل‌گيري منتج به ايجاد فرهنگ و هويت يک جامعه مي‌شود بنابراين بايد گفت که ملت بدون زبان فاقد هويت است. همچنين عده‌اي مي‌گويند اجتماعي که فاقد زبان و فرهنگ است زيرگام‌هاي ملل ديگر له خواهد شد اما ملتي که صاحب زبان و فرهنگ است حتي اگر اسير هم باشد باز يک ملت به شمار مي‌رود. دکتر رضا داوري در اين باره مي‌گويد: «زبان همه چيز ماست، ما زبانيم و در زبان است که آشکار يا پنهان مي‌شويم، هر جا زبان است فلسفه، علم، فکر، سياست، نظم و تعادل برقرار مي‌شود.» بر مبناي چنين اهميتي بايد گفت که بي‌بندوباري در گفتار و زبان تأثيرات مخربي بر فرهنگ عمومي جامعه گذاشته و حتي در مراحل بعدي هويت يک جامعه را خدشه‌دار مي‌کند. به کارگيري معاني و اصطلاحات نامطلوب، غيرصادقانه و بي‌اساس، فرهنگ عمومي جامعه را به سمت عدم صداقت و دورويي سوق خواهد داد و اين خود به انحطاط اخلاق اجتماعي مي‌انجامد. يعني هنجارها و ارزش‌هاي اجتماع زير سؤال رفته و منجر به هرج و مرج در جامعه مي‌شود.

2- گسترش بي‌اعتمادي مردم نسبت به مسئولين: اگر فضاي رسانه‌اي جامعه آميخته با اخبار کذب و مبهم، اغراق، مغلطه و فراموشي از مسايل اساسي کشور باشد؛ اولاً تصويري مبهم و غيرواقعي از دولت و مسئولين در ذهن مردم شکل خواهد گرفت و ثانياً افراد جامعه دچار غفلت از مسايل کلان و اساسي کشور خواهند شد. اين مسئله در تضاد روشن با تأکيدات مقام معظم رهبري مبني بر افزايش بصيرت و آگاهي مردم جامعه است.

3- اختلاط حق و باطل: بي‌بندوباري در گفتار شرايطي را فراهم مي‌کند که در آن هر رسانه و سخنراني ممکن است بدون استناد به ادلّه‌اي محکم به موضع‌گيري بپردازد. اين مسئله سبب مي‌شود تا هر سخني چهره حقانيت به خود گرفته و سخن مقابل آن باطل جلوه کند و اين اختلاط حق و باطل است. اختلاط حق و باطل رخنه‌گاه خوبي براي دشمن است. رهبرمعظم انقلاب در مواردي به اين نکته اشاره نموده‌اند که مراقب باشيم سخنان و مواضع دشمن از تريبون‌هاي کشور سر در نياورد. دشمن‌شناسي که ديگر راهبرد اساسي معظم له خطاب به مردم و مسئولين است مي‌تواند به شدت از سوي بي‌بندوباري در گفتار در محاق قرار گرفته و ارزش خود را از دست بدهد.

4- هرج و مرج در امور: برمبناي نظريه‌هاي زبان‌شناسي،‌زبان و گفتار پيوند مستقيمي با عمل دارد تا جايي که حتي عده‌اي زبان و گفتار را عامل وحدت نظر و عمل مي‌دانند. اين مسئله بدين معناست که نوع ادبيات و واژگان به کارگرفته شده در يک زبان مستقيماً رفتار افراد را تحت تأثير قرار مي‌دهد. بي‌بندوباري در گفتار مي‌توند به هرج و مرج در عمل انجاميده و امورات داخلي يک کشور را مختل کند.

5- رابطه متقابل زبان و قدرت: اين مسئله که تا حد زيادي در نتيجه پژوهش‌هاي ميشل فوکو مشخص شده است بدين معناست که نوع گفتار و ادبيات رايج در يک جامعه که شامل باورها، اعتقادات و آثار فرهنگي مکتوب آن جامعه است تأثير مستقيمي در نوع قدرت سياسي شکل گرفته در آن جامعه دارد و در نقطه مقابل، نوع قدرت سياسي بر روي زبان و گفتار جامعه تأثيرگذار است. بر اين اساس بي‌بندوباري در گفتار اگر به هرج و مرج در قدرت نينجامد حداقل راههاي نيل به قدرت را با خطراتي همچون تبليغات منفي يک گروه عليه گروه ديگر و تخريب چهره‌هاي سياسي مواجه ساخته و درگام ديگر سبب تضعيف قدرت سياسي يک کشور خواهد شد.

مجموعه پيامدهاي منفي ذکر شده هر چند در جامعه ايران به سبب وجود ايمان و اعتقادات مذهبي مي‌تواند به حداقل برسد اما حداقل اين آثار منفي هم در شرايطي که کشور و نظام اسلامي با تهاجم فرهنگي گسترده مواجه است مسئله‌اي بسيار ناخوشايند خواهد بود. از اين رو بايد هشدارهاي رهبر معظم انقلاب را که چندي پيش در باب رواج اخلاق بي‌انصافي در جامعه بيان کرده بودند به همراه تذکرات ايشان در زمينه فضاي تبليغاتي و رسانه‌اي جامعه با جديت دنبال نمود. و در جهت عملي شدن اوامر و منويات معظم له گام برداشت. تفکر پيرامون اينکه چه کنيم تا از رواج اخلاق بي‌انصافي در جامعه و بي‌بندوباري در گفتار پيشگيري نمائيم؛ گام اوليه و مهمي جهت عملي کردن منويات رهبر معظم انقلاب است.

رهبر فرزانه انقلاب اسلامي  چهارشنبه گذشته در ديدار کارگزاران فرهنگي و اجرايي حج فرمودند: "اين فضاي بي بند و باري در حرف زدن و اظهارنظر عليه دولت، مسائلي نيست که خداوند به آساني از آنها بگذرد. تفضلات و رحمت الهي تا زماني است که ما مراقب گفتار، رفتار، و عملکرد خود باشيم زيرا خداوند با ما خويشاوندي ندارد. برخي کارها و ظلم ها، فتنه اي به پا مي کند که دامن همه، اعم از ظالم و غيرظالم را مي گيرد بنابراين همه بايد مراقب اظهارنظرها، تبليغات، و اقدامات خود باشند."

يكي از ويژگي هاي رهبران بزرگ اجتماعي "گفتمان سازي" است و در اين ميان حضرت آيت الله العظمي خامنه اي طي حدود بيست سال زعامت خويش نشان داده اند كه در توليد "واژگان گفتماني" همواره مبتكر و پيشتاز بوده و هوشمندانه عباراتي را وضع كردند  كه در جغرافياي سياسي و فرهنگي ايران و جهان  تاثيرات عميقي را به جاي نهاد.واژگاني نظير "مردمسالاري ديني"،"تهاجم فرهنگي"،"جنبش نرم افزاري"،"اوپك گازي"،" عقبه استراتژيك انقلاب"،"اسلامي شدن دانشگاه"،"پيشرفت و عدالت توامان"،"ناتوي فرهنگي" ، "عزت،حكمت و مصلحت به مثابه اصول سياست خارجي" و ... بخشي از واژگاني هستند كه طي ساليان گذشته از سوي رهبر فرزانه انقلاب ابداع شده و به غناي گفتمان سياسي-اجتماعي انقلاب اسلامي افزوده است.

حضرت آيت الله  خامنه اي در سالهای 1363  و 1364 نیز واژگان "ورع مطبوعاتي"  و "بي بندوباري خبري" را در مصاحبه با روزنامه هاي كيهان و اطلاعات ابداع كردند كه به نظر مي رسد ، بازخواني ديدگاههاي گذشته معظم له بتواند دلیل نگراني هاي امروز ايشان را مكشوف سازد.

حضرت آيت الله خامنه اي در مصاحبه با روزنامه كيهان مورخ 13 /10/1363 به مقوله انتقاد پرداخته و اظهار داشتند:"اولا بايد بدانيم انتقاد سازنده چيست و مرز انتقاد سازنده و انتقاد ويرانگر کجاست.ثانيا انتقاد يعني چه؟ انتقاد با عيب جويي متفاوت است و اگر از يک نيت ناسالمي منشا گرفته باشد، نمي تواند سالم و سازنده باشد.اگر شما ملاحظه مي کنيد برخي درباره ي انتقاد کردن و خوب بودن آن و يا احيانا کساني درباره مفيد نبودن آن بحث مي کنند، اين بحث آنها پيرامون همين چند نکته است نه در اصل انتقاد. به عنوان نظام جمهوري اسلامي از اوايل انقلاب احساس کرديم توانايي شنيدن انتقاد را داريم، يعني هيچ گاه مسوولان جمهوري اسلامي ايران نشان ندادند که قادر به شنيدن و تحمل انتقاد نيستند و بايد قبول کنيد فرهنگ اسلامي که جمهوري اسلامي هم متکي به آن فرهنگ است همين احساس را ايجاب مي کند. گاهي باور انتقادپذيري به سهل انگاري در مورد عملي که به نام انتقاد انجام مي گيرد تبديل مي شود و اين در حقيقت انتقاد نيست بلکه انتقام است که اين دو را بايد از همديگر جدا ساخت .ما انتظار نداريم که قلم انتقادگر يک حادثه ي زشت را بزرگ کند و زيبا جلوه دهد، اما اين انتظار وجود دارد که قلم انتقادگر آن حادثه را ذکر کند، نه تفسيري را که دوست مي دارد بر اين حادثه مترتب شود و از اين حادثه در ذهن ها نقش بندد ولو اين که آن تفسير، تفسير واقعي آن حادثه هم نباشد.روزنامه ها نبايد تصور کنند که اگر ملاحظه ي مصالح کشور را مي کنند و انتقاد را به شکل صحيح انجام مي دهند، دچار خودسانسوري شده اند.‍"

حضرت آيت الله خامنه اي سپس به  "ورع مطبوعاتي" اشاره كرده و مي فرمايند:"بعضي تصور مي کنند معناي خودسانسوري اين است که روزنامه ها به خودشان اين حق را ندهند از هر چيزي که به نظر آنها زشت است به صورت يک زشتي حقيقي و با لحني تلخ يادکنند و اگر اين حق را به خود ندادند خود سانسوري وجود دارد؛ در حالي که اين خودسانسوري نيست بلکه يک ورع حقيقي و لازم براي کسي است که کارش روشنگري و ايضاح حقايق براي مردم است.ما بايد «ورع مطبوعاتي» را با خودسانسوري اشتباه نکنيم . بنابراين من معتقدم انتقاد خوب است ولي بايد مرزها را رعايت کرد .اگر آن ورع مطبوعاتي وجود نداشته باشد، ما که ناگهان با يک ضربت، يک بارشيشه را خرد مي کنيم، آيا واقعا اين مقرون به صرفه براي مردم و نظام است که عده اي بيايند بنشينند يک آشيانه اي بسازند و بعد يک کسي به يک لگد آن را خرد کند؟ بنابراين اگر ورع مطبوعاتي نباشد، چنين فاجعه اي پيش خواهد آمد. اما اگر ورع مطبوعاتي و فرهنگي باشد، من حدس مي زنم هنگامي دست به انتقاد برده خواهد شد که تمام جوانب کار سنجيده شده باشد."

حضرت آيت الله خامنه اي حدود 6 ماه بعد در گفتگو با روزنامه اطلاعات مورخ 20/3/1364 پس از توضيح مفهوم "ورع مطبوعاتي" به مفهوم"بي بندوباري خبري" پرداخته و مي فرمايند:" تعبير ورع را بايد کاملا از خودسانسوري جدا کرد. ما آن مرزي را که بين بي بند و باري و خودسانسوري ست، ورع دانستيم؛ يعني خواستيم بگوييم چيزي که نه اين طرف است (چون مقابل خودسانسوري هم بي بند و باري ست) و نه آن طرف است.بي بندوباري هم در واقع به دو معنا ست: يکي به معني اين که هر خبري دم دست رسيد بدون توجه به عواقب و اثرات آن چاپ شود. و معني ديگر آن که مصلحت مردم در انتشار خبر مورد اهميت قرار نگيرد يا يک خبري را مغرضانه و جهت دار در يک مورد نقل کند و در مورد ديگر اين کار را نکند، که به هر حال هر دو مورد بي بند وباري نام دارد و اين نشناختن مسووليت است. ورع مطبوعاتي يعني ما خبر را بدهيم ولي کوشش کنيم در اين خبر رعايت حق و صلاح بشود؛ يعني در باب خبردهي به وادي احساسات ناپسند نيفتيم.بعضي خبرهايي كه غير قابل تبيين است قابل پخش هم نيست.بعضي از خبرها كه نياز به تبيين دارند انتشار آنها چندان لازم نيست زيرا هر حادثه اي را نمي شود با تمام جوانب آن تبيين كرد چون دشمن بيدار مي شود.وقتي دشمنان ما با تمام گوش و حواسشان د جستجوي كسب اخبار مربوط به ما –چه از طريق انتشار آنها و چه از طريق نطق و سخنراني هستند چه لزومي دارد ما اين قبيل اخبار را منتشر كنيم.گاهي از اوقات حادثه فقط براي خبر ساخته مي شود.يعني يك دستهايي مي آيند در يك گوشه ي اين كشور حادثه درست مي كنند به اين خاطر كه بتوانند آن را بزرگ جلوه دهند و براي رسانه هاي خارجي يك خبر تهيه كرده باشند. لذا آن، روزي که روزنامه هاي ما بخواهند ورع خبري داشته باشند، آن روز ما خوشحاليم.انتظار نداريم روزنامه ها معصوم باشند؛ اما کسي که در يک جايگاه بزرگ و در يک منبر عمومي قرار مي گيرد، طبيعي است که بايد از احساسات خودش دورتر باشد و حق ندارد صرفا اسير احساسات و ديدگاه هاي فردي شود، بلکه بايد بيشتر ملاحظه ي مستمعين خودش را بکند و گاهي اوقات از اين بدتر هم مشاهده مي شود، يعني دروغ درست مي شود.در يکي از روزنامه ها شرحي از يک نماينده ي مجلس از قول خبرنگاري نوشته شده بود که وقتي تحقيق کرديم ديديم دروغ بوده و در اصل نويسنده جعل کرده بود و آن شخصي که نماينده مجلس بود از سرقضيه گذشت و اغماض کرد، چون به هر حال وقتي اين طور چيزها دنبال مي شود موجب ضعف نظام خواهد شد. من اعتقاد دارم در چارچوب حفظ مصالح نظام و عدم توهين و تضعيف مسوولان جمهوري اسلامي، به قدري که نتوانند کارهايشان را انجام بدهند و در راستاي عدم غرض ورزي در نقل تحليل و گزارش بايد ميدان را براي روزنامه و روزنامه نگاري باز کرد . "

4- نكاتي كه از بيانات حضرت آيت الله خامنه اي مي توان استنتاج نمود به اين شرح است:

الف:انتقاد با عيب جويي متفاوت است.

ب:بي بندوباري خبري به اين معناست كه هر خبري دم دست رسيد بدون توجه به عواقب و اثرات آن چاپ شود

ج:معني ديگر بي بندوباري خبري آن است که مصلحت مردم در انتشار خبر مورد اهميت قرار نگيرد يا يک خبري را مغرضانه و جهت دار در يک مورد نقل کند و در مورد ديگر اين کار را نکند، و اين نشناختن مسووليت است.

د:ورع مطبوعاتي يعني در باب خبردهي به وادي احساسات ناپسند نيفتيم.

ه:ميدان انتقاد تا جايي باز باشد كه ضمن حفظ "مصالح نظام" و "عدم توهين و تضعيف" مسوولان جمهوري اسلامي ، مزاحمتي براي خدمت رساني و تداوم كارهاي دولت ايجاد نشود.

و:معيار انتشار عمومي اخبار آن است كه در اخبار منتشره نقاط ضعف نظام و انقلاب براي دشمن قابل شناسايي نباشد.

در پايان و  بر مبناي ديدگاه رهبر فرزانه انقلاب اسلامي در موضوع "ورع مطبوعاتي" چند سوال را از برخي دوستان مدعي اصولگرايي مطرح مي كنيم ، باشد كه با واكاوي اين سوالات ، تاريخ در موردمان قضاوتي عادلانه داشته باشد:

الف:آيا طي اين مدت انتقاداتي كه متوجه دولت نهم كرديد از شائبه "عيب جويي" مبرا بود؟

ب:آيا در مورد عواقب و تاثيرات اخبار منتشره خود عليه دولت و مسئولين اجرايي كمي  تامل كرده ايد ؟

ج:آيا براي پرهيز از بي بندوباري خبري ، مصلحت مردم را در انتشار خبر مورد توجه قرار داديد يا آنكه اخباري را مغرضانه و جهت دار در يک مورد نقل کرديد و در مورد مشابه ديگر از انتشار خبر سر باز زديد؟

د:آيا در باب خبردهي به وادي احساسات ناپسند نيفتاديد؟

ه:آيا در باز كردن ميدان انتقاد به حفظ "مصالح نظام" و "عدم توهين و تضعيف" مسوولان جمهوري اسلامي پايبند بوديد و مزاحمتي براي خدمت رساني و تداوم كارهاي دولت ايجاد نكرديد؟

و:آيا با انتشار عمومي اخبار و گزارش هاي خود عليه دولت ،نقاط ضعف نظام و انقلاب را براي دشمن قابل شناسايي نكرديد؟

پايبندي به هشدار رهبر معظم انقلاب در پرهيز از "بي بندوباري در اظهار نظر عليه دولت" معيار اصولگرايي است. آن دسته از مدعيان اصولگرايي که طي هفته هاي اخير بر طبل تخريب دولت کوفتند، اکنون در معرض "محک" ولايتمداري قرار دارند تا سيه روي شود هرکه در او غش باشد.

بيانات راهبردي و راهگشاي رهبر فرزانه و مجاهد انقلاب اسلامي در ديدار با رييس جمهور و اعضاء هيئت دولت حاوي نکات نغز و قابل تاملي است که تلاش خواهم نمود نسبت به تحليل و تبيين مواضع اخير معظم له اقدام نمايم: